نویسنده: مهوش رسا

در وسط قریه ی ریجاب بالا(قدیم) ،مسجدی مستطیل شکل که از قلوه سنگ وملاط ساخته شده، قرار گرفته است.

این بنا ظاهراً از ابنیه ی قبل از اسلام بوده( ساسانیان) که در زمان و روزگار اسلامی به مسجد تبدیل شده است. اهالی محل بنای این مسجد را به عبدالله بن عمر فرزند خلیفه دوم نسبت می دهند. به هر حال این محل در صدر اسلام به مسجد تبدیل شده است وقراینی که این حدس را تآیید می نمایند چنین است:

محراب مسجد بر خلاف تمام مساجد اسلامی از دیوار جنوبی بیرون نیامده است بلکه بوسیله گچ بری به دیوار مسجد اضافه شده وکاملا از دیوار متمایز است.

مناره مسجد مدتها بعد از بنای مسجد تشکیل شده و آن را برروی بام مسجد در زاویه جنوب غربی ساخته اند و را ورودی به مناره هم از ÷شت بام مسجد است.

سبک معماری مناره شباهتی به برجهای خاموشی عموماً وبخصوص برج خاموش ریجاب دارد، با این تفاوت که به جای سنگ از آجر برای نمای خارجی مناره استفاده شده است.

مناره مسجد دارای 21 ÷له مثلثی شکل است. بالای مناره به دریچه ای روبه جنوب منتهی می گردد که کاملاً از این جهت هم به برج خاموشی شباهت دارد.

سکویی نیز در داخل مناره دیده می شود وبالای آن گنبدی قرار دارد.

مدخل مناره دارای تاق گهواره ای شکل بوده ونمای خارجی آن در قسمت فوقانی با چوب وگچ تزیین یافته وشباهت زیادی به مناره ساربان اصفهانی دارد.

در داخل مسجد هشت ستون در دو ردیف به موازات هم قرار دارند که از دو شکل مختلف می باشند. 40عدد از ستون ها چهار ضلعی به ابعاد75 75 سانتی متر که تا سقف به یک اندازه هستند. چهار ستون دیگر که در یک امتداد قرار دارند هر کدام از سه قسمت  مشخص تشکیل شده اند.

قسمت نخست کار از کف مسجد تا ارتفاع 30 سانتی متر شروع می شود چون چهار ستون قبلی چهار گوش با ابعاد 83 83 سانتی مترهستند از اینجا تا ارتفاع 2/2 متر ستون به شکل استوانه  در آمده وتا سقف رفته است.

منبر مسجد ÷شت به محراب ساخته شده واز سنگ وگچ بنا گردیده ودارای 5 ÷له است. واکنون این مسجد توسط سازمان میراث فرهنگی به همان صورت بازسازی گردیده است.